BELKİ YARIN, BELKİ YARINDAN DA YAKIN

Geçenlerde benden  oldukça genç bir arkadaşımla konuşuyorduk. Laf arasında size imreniyorum ne güzel yıllar yaşamışsınız dedi. Ben bu dünyaya geç gelmişim keşke 30 yıl önce doğsaydım, yaşadığım hayat beni çok mutlu etmiyor diye devam etti.

Gerçekten eski zamanlar daha mı güzeldi ?  İsterseniz eski yıllara kısa bir göz atalım.

Sıkıyönetim var, sokağa çıkamazsın. Sokağa çıkarsan geri gelebilirmisin belli değil.

Liseler,Üniversiteler bir gün açık bir hafta kapalı.  Karşıt görüşlü yakın arkadaşın, akrabanın  sana düşman olma olasılığı var. Her an kör bir kurşuna hedef olabilirsin.

Benzin yok , gaz yok , yağ yok , tüpgaz yok. Kuyruk var

Her gece  elektrik düzenli olarak kesilir. Gaz lambasında ders çalışırsın.

Yerli sigara kalitesiz. Yabancı sigara yok , jean yok , viski yok . Hepsi kaçak geliyor.

Kız arkadaş bulmak çok zor, aileler tutucu. Sen de genelde utangaçsın ,kendine güvensizlik diz boyu.

Hasta olursan sabaha kadar muayene sırası almak  için hastahane  nöbeti tutacaksın.

Polisin eline düşersen yandın. Şubeden çıkamayabilirsin. Garantisi yok.

Devletin diğer kurumları farklı mı ? Rüşvet vermeden ehliyet alacaksın , kurumlardan iş isteyeceksin  bir günde iş bitireceksin !!! 
Geçiniz  hayal bunlar.

Bugün git yarın gel.

İmrenilen, yaşamak istenilen hayat bu mudur ?

Hayır dostlar  istenilen hayat bu olamaz.

Ancak arz olmadığı için talep de otomatik olarak ortadan kalkıyor. İstediğin kadar talep et bulamayacaksın ki !!!!  Cebinde paran olsa dahi istediğin şeyleri yapamayacaksın.

İnsanlar az şey bekleyip azla yetinince yiyeceği  bir tabak hamsinin, istavritin tadına daha fazla varır, hayattan tat alırlardı.

İşte temel fark bu. Beklentilerin karşılanması.

Şimdilerde herşey bol ama alamıyorsun.

Kadın erkek ilişkisi artık çok rahat.

Her çeşit elektronik cihaz  piyasada bol miktarda var.

Araba almak için çalışmak, dolayısı ile önce iş bulmak gerekiyor. Arabayı aldın bu sefer benzin ister.

Kira için para ister.

Genişleyen sosyal hayat için para gerekir. Malum biraz da kızlara hava atacaksın.

Üniversiteye gideceksen iyisini kazanmak kolay değil. Özel Üniversite için para gerekiyor.

Lisan öğreneceksen kursa git, yurtdışına git sonuçta o da ücretsiz değil.

Artık her yerde özel hastahaneler var. Devlete gitmek zor olur diyorsan o alternatif de  senin için mevcut ama para ister.

İş için , aşk için arkadaşlarınla mesajlaşman şart onun için de para gerekir.

Votka da var, cin de var,viski de var, sigara da bol. Ama kimseye ücretsiz  vermiyorlar.

Arz var, teorik istek var ancak satın almak hiç kolay değil . Pratikte talep oluşmuyor.

Talip olmak, malik olmak anlamına gelmiyor. Para olmayınca bu yazdıklarımızın  çoğu yapılamıyor.

Malesef kedinin ciğere baktığı gibi bakıyorsun.

Sahip olamamak  insanlarımızda mutsuzluk oluşturuyor. Özellikle gençlerde psikolojik travma yaşatıyor.

Beklentiyi oluşturmak önemli ancak beklentiyi de bir şekilde karşılamak gerekiyor.

Bazı insanlar günde 5-6 saat telefonla konuşuyorlar. Bizim telefon hikayemiz bile farklıdır.

Manyetolu olanları askerde gördüm ancak  kullanmadım.

PTT’ nin telefonları mahalle ve köylerde  ancak bir tane bulunurdu.Yanında kumbarası olur, konuşmak için kutuya jeton veya para atılırdı. Telefon etmek için sıraya giren insanları görmek çok doğaldı. 

Bizim mahallenin telefonu  muhtarın odasındaydı. Yaşı çoktan sekseni geçmiş İrfan dedemiz paraları toplardı. İlerlemiş yaşına rağmen aktif halini koruyan, sempatik , bilgili , hoş bir insandı. Ömrünün son yıllarında muhtarın yanında çalışmaya başlamıştı. Çok güzel Fransızca konuşur bizde kendisini bıkmadan dinlerdik. Malum o devirde lisan bilir insan sayısı çok azdı.

İrfan dede Birinci Dünya Savaşı’nda İstanbul’u işgal eden Fransız kuvvetlerine çay hizmeti vermiş, bu sayede iyi derecede  Fransızca öğrenmişti. Allah rahmet eylesin, güzel insandı.

Bir süre sonra telefonlar evlere dağıtılmaya başlandı.  Ancak bu sefer de şehirler arası görüşme yapılamazdı . Görüşeceksen santrala yazdıracaksın.

·         Normal

·         Acil

·         Yıldırım

Askerlik yıllarında kullandığımız telefon da santral aracılığıyla bağlantı kurulurdu.Yazdır ve bekle artık ne zaman konuşursan .

Zaten haftada boş bir günün var onuda telefon beklemekle geçirirsin. Olur mu böyle şey demeyin, oluyordu. Eğer ailenle, sevgilinle görüşmeyi becerebilirsen dünyanın en mutlu kişisi olurdun.

Doksanlı yılların başında  Amerika'dan diğer ülkeleri ancak santral vasıtası ile arıyabiliyordun. Nedenini hala çözebilmiş değilim.

İngiltere’de meşhur  kırmızı telefon kulübeleri vardı. Parayı koyarsın İstanbul’daki aileni ararsın. Artık rahatlık devri başlamıştı.

Cep  telefonlarıyla ilk olarak doksanlı yılların ortasında tanıştık. Kocaman Motorola telefonlar bize büyülü gelirdi.

Amerikan filmlerinde hep o vardı. Aktör anteni açar, konuşma kapağını kaldırır , numarayı çevirir.

İlk cep telefonum Siemens S4 oldu. Bu sefer de telefon var ancak ulaşım yoktu. İş için Anadolu’ya gittiğinizde hatlar ancak şehir merkezlerinde kapsama dahil olurdu. Gerçi bu biraz da işimize gelirdi. Patron ulaşamaz, karın ulaşamaz .

Sen istersen ararsın yani belirleyici olan sen olurdun.

Şimdi öyle mi ? Görüntülü telefon, uydu telefon ne istersen var. Nokia’sı ,Samsung’u , Iphone’u  oradan twitter’e , facebook’a bağlantı mesajı geliyor.

·         Çarşıdayım –   Twitter

·         Tuvaletteyim – Facebook . Yuh artık . Görüyorsunuz içimize kadar  girdi.

Bizim dönemimizde  beklentiler hayallerimizle  sınırlıydı şimdi beklentiyi gerçekleştirmek mümkün ancak onun da karşılığı var.

Kim mutlu ? Kim mutsuz ? Hangi devir daha iyi ? Karar veremedim.

Anadolu’da bir inanış vardır. Çocuk doğunca kavak ağacı dikilir. Çocuk evlenme çağına gelince kavak satılır parasıyla düğün yapılır. Benzer uygulamalar Yahudi’ lerde de var. Genelde şehir dışında arazi alınır çocuk büyüyünce arazi kıymetlenir, ister satılır ister yatırım olarak kullanılır.

Siyasette, dinde benzer uygulamalar var. Ancak önce ekecek sonra biçeceksin. Sabırlı olacaksın sonuç almak uzun yıllar hatta asırlar sürebilir.

19. Yüzyılda misyonerlik faaliyetlerini yaymak amaçlı olarak Türkiye’de Amerikan okulları açıldı . Robert Kolej  1863 , Üsküdar Amerikan Koleji 1871, Kayseri Talas Amerikan Koleji   1871,  İzmir Amerikan Koleji 1878 , Merzifon Amerikan Koleji 1886 ,Tarsus Amerikan Koleji 1888 de kuruldu.

Yetişen insanlar ülke siyasetinde etkili ve belirleyici oldular. Robert Kolej mensupları iki başbakan çıkarttık diye gururlanıyorlar.

Gözyaşları yayın yoluyla Amerika'dan bize kadar ulaşan ünlü hocanın okulları da Afrika’da, Türki Cumhuriyetler’de, Uzak Doğu’da benzer faaliyetleri yapıyorlar.

Böyle büyük bir organizasyonu kendileri yapabilirler mi ?  Bu okulların yöneticileri aslında birer maşa mıdır ?  Arkalarında bu kuruluşları kullanarak , doğal kaynakları zengin ülkeleri sömürmek isteyen emperyalist güçler mi var ? Bunun cevabını tarih verecektir.

Türkiye artık gençlerimize  yetmez.  Mutlaka başka dünyalar keşfetmek gerekiyor.

Beklentileri karşılanamayan binlerce  gencin yurtdışına gitmeleri, orada yaşamaları , iş sahibi olmaları ve düzenli iletişimde olmaları ülkeye çok şey kazandırır. Kongo’ya git, Kenya’ya git, Amerika’ya git . Ticareti , siyaseti , işbirliğini Dünya'ya açılan o gençlerle yap.

Temel’e sormuşlar;

 Aptal mı olmak isteysun, güzel olmak mı?

 Aptal demiş bizim Temel.

 Güzellik geçicidur.

Hollanda’lılar, Fransızlar, Amerika’lılar böyle yapıyorlar.  Dünya’ya yayılıyor ve kalıcı olmaya çalışıyorlar.

Olmazsa olmaz şart kaliteyi yakalamaktır. İyi okullarda oku, lisan öğren. Üret , katma değer yarat.

Neyzen Tevfik demiş ki:

Hayat,  çatlak bardaktaki suya benzer,

İçsen de tükenir içmesen de ,

Bu yüzden hayattan tat almaya bak ,

Çünkü yaşasan da bitecek yaşamasan da...

Bu dizeleri kendine şiar edinmiş meşhurlarımız var. Yazılanlara ve duyduklarımıza  göre ;

‎Otomobilleri ile ünlü 60 ‘lı yaşlardaki inşaatçı dostumuzun 20’ li yaşlarda sevgilisi var.

Mali durumu eskisi kadar iyi olmayan  70’ li yaşlardaki  eski sanayicimizin karısı da 20’ li yaşlarda.

60’ lı yaşları çoktan aşmış ünlü spor kulubü  başkanının yeni karısı da ancak 25- 30’ lu yaşlarda .

Yaşı 80 ‘nine dayanmış ünlü gazete patronunun  sevgilisinin yirmili yaşlarda olduğu söyleniyor.

Sosyetede tanınmış bir çok kişinin kendilerinin yarı yaşında hatta daha genç sevgilileri var.

Benim neden sevgilim  yok?  diye üzülmeyin.

Belkide sizin sevgiliniz henüz dünyaya gelmemiştir !!!

Bekletinizi canlı tutun. Sizinde hayalleriniz gerçekleşebilir.

Belki yarın , belki  yarından da yakın.

Önerim;

Dünü , bugünü  bir tarafa bırakın. Yaşamın her anından zevk almaya bakın.

KAYBETTİM. HÜKÜMSÜZDÜR.

Her Sonbahar gelişinde sarı sarı yapraklarla , kuru dallar arasında
Sen gelirsin aklıma.

Sonbahar ardından gelen kış, bizi biraz zorladı. Hem doğa hemde manevi konularda zorluklar yaşadık.

Sevdiklerimizin , tanıdıklarımızın arka arkaya gelen vefatları bizi çok üzdü.  Yaşa,mevsime bağlı  olarak yaprak sararmaları Sonbaharda  beklenen ölümleri getirse de henüz bu dünyada görevini tamamlamamış yeşil, genç yaprakların beklenilmeyen şekilde toprağa  düşmesi bizi derinden sarstı.

Malesef artık çok daha fazla cenaze törenlerinde buluşur olduk.

Vefat edenlere Allah’tan rahmet diliyorum. Nur içinde yatsınlar.

Annemin hastalığı da bizi biraz zorladı. Bu nedenle yeni yazı yazmak için zamanım da olmadı keyfim de.

Bu dönemde gazete okuyayım dedim , ancak hangi gazeteyi elime alsam taraflı.

Aşırı dinciler, iktidar yanlıları, muhalefet yanlıları, solcular, sağcılar.

Her kesim yayın organlarını propaganda aracı olarak kullanıyor. Halkın tarafsız haber alma, iyi ile kötüyü ayırma şansı malesef yok.

Son dönemlerde bir yanda İslamcı muhafazakarlar  diğer tarafta  ayrımcılık peşinde koşan bazı Kürt vatandaşlar kendilerine göre konfor alanını  genişletmeye çalışıyorlar.

Ortamı uygun buldular,hep kendilerine göre yontuyorlar. Tarih içinde haklı veya haksız kendileri ile ilgili konuşma imkanı bulamadılar. Şimdi istedikleri gibi tef çalıyorlar.

Aslında demokrasi adına bu durumun kötü bir tarafı yok .Hatta olumlu bir gelişmedir de diyebiliriz. Bu gruplar  talepleri bir tarafa çektikçe balon gibi demokraside genişliyor.

Daralan demokrasi yerine genişleyen demokrasi. Her kesimin ihtiyacını karşılayan demokrasi.

Herkes eteğindeki taşları döksün. Herkes balonu patlatmamaya dikkat ederek doya doya konuşsun.

Merak etmeyin bir süre sonra etekteki taşlar biter. Dökülecek taş kalmayınca su gerçek mecrasında akar.

Önümüz bahar, daha iyi şeyler olacak dileklerimiz var ben çok ümitli değilim. Turizm ve yaş sebze ihracatımız artmazsa yani gelir artışı olmazsa  bizleri bahar ortasında karanlık günler bekliyor.

·         Eve gelen faturalara baktım. Geçen senenin aynı dönemine göre doğalgaz  % 52  elektrik  % 14, su % 57 artmış.  Sakın daha az harcasaydın demeyin. Standartlarda değişim olmadı. Benim gelirim bu oranda artmadığına göre bizide pek aydınlık günler beklemiyor demektir.

·         Yeniyıl itibari ile perakende işlerde daralma sürüyor. Beyaz eşya ve otomotivde geçen seneye göre neredeyse yarı yarıya düşme var. Yakında işten çıkartmalar başlar.

·         Bireysel kredi ve kredi kart borcu 70 Milyar doları buldu.  Dokuz milyon kişinin kredi kart ödeme zorluğu var. Her ailenin toplam aylık gelirinin      % 32 si kredi ödemeye gidiyor.

·         Bu şartlar altında alış verişin azalması, hatta dibe vurması sürpriz değil.

·         Çöken, yok olan orta direk ardında sosyal patlamaları da getirir.

Bu zor şartlar altında insanların psikolojik sendrom yaşayıp ;

Kimliğimi kaybettim hükümsüzdür !!!  demeleri an meselesi olmaz inşallah.

Ekonomik değişimler nisbeten çabuk oluyor ancak sosyal ve kültürel değişimler daha uzun sürüyor. Bu nedenle değişimcilik fikirlerimiz stratejik planlama ve zaman geçirmeden aksiyon almayı gerektiriyor.

Rize’de ‘’uzun evlilliğin sırrı’’ konulu seminerde konuşan 50 yıllık evli Temel diyor ki;

·         Eşime hep iyi davrandım onu hep memnun etmeye çalıştım. En önemlisi 25. Evlilik yıldönümümüzde onu Amerika’ya götürdüm.

·         Peki 50. Yıldönümünüzde ne yapacaksın?

·         Gidip onu geri getireceğim.

Gerçek demokrasi , adalet anlayışı, kültürümüz, tarafsızlığımız, laiklik uygulamaları, bağımsızlık ,özgürlük  bir süre için yaban ellerde  kalmış olabilir.

Artık  birilerinin onu geri getirme zamanı gelmedi mi?

Bu alternatifi bulamazsanız önerim düğün videonuzu tersten oynatın. Yüzükler çıkıyor, karınız salondan geri geri çıkarak arabaya binip gözden kayboluyor.   

Süper değil mi?

Bu da benim mizah anlayışım !!!

TANKER

Son günlerde kitap hatta gazete bile okumuyorum . İnternet o kadar hayatımıza işledi ki gün içinde gelen yüzlerce elektronik mesaj , sosyal ağlar  başka işler yapılmasına engel oluyor.

İnsanlar neyi okusun ? Onlar da şaşırmış.  En inandıkları yazarın bile yüzlerce rakibi mevcut.

Önüne gelen birşeyler yazıyor. Çevremiz çakma  yazar, şair ,ekonomist , siyasetçi doldu.

Ben de hangi cesaretle kalkıp yazı yazıyorum bilmiyorum !!!  Okunmayacağını bile bile yazmak çok iddialı.

Bana ‘’ Kısa kes Aydın havası olsun, okuyamıyoruz ‘’ diye eleştiri geliyor. Onlar kendilerine göre haklı olabilirler ancak ben kafama göre yazmayı seviyorum.

İnsanlar  yazılarımı okuyor, beğeniyor , kendilerine katkı sağlıyorlar diye göbek mi atayım ? Aslında olumlu tepki almam beni motive ediyor, heyecanlandırıyor.  Yazılarımı beğenmeyen varsa  zaten  ilgilenmiyor.

Okuyan olursa mutlu oluruz , okumayanın da canı sağolsun ne diyeyim.

Greyder isimli bot markası var. Dayanıklı , güçlü imajı vermek için iş makinası ismini  vermişler. Reklamlar güç ve sağlamlık üzerine yapılmış.

Sağlam kışlık bir ayakkabı almak için ismini şimdilik açıklamayacağım oldukça  tanınan  bir  firmaya  gittim.

Satıcı özellikle bir ayakkabı tavsiye etti. Ayakkabı ayağıma uyduğu için düşünmeden satın aldım.

İşyerine yeni aldığım ayakkabıyı giyerek gittim. Görünüşü güzel, rahat bir ayakkabı ancak ilginç bir özelliği var. Çok sık elektrik çarpılmasına neden oluyor. İlk günler çok üzerinde durmadım. Bazı ayakkabılarda benzer durum daha önce de olmuştu ancak bu kadar sık değil.

Ne üretirseniz üretin mutlaka insana katkı vermeli. Dizaynın  ruhunda insana yarar, insana katkı  sağlamak olmalı. İnkar etmeyeyim bu ayakkabı bana enerji sağladı. Devamlı statik elektrik nedeniyle  çarpılma ihtiyacımı karşıladı . İyi ki sizin elektrik ihtiyacınızı karşıladık diye para istemiyorlar.

Bir söz var. ‘’ Pabucu dama atılmak ‘’

Yeni çocuk doğduğunda büyüğünün değeri azaldı anlamında kullanılıyor diye bilirdik.

Aslında modası geçen mal, değerden düşen, saygınlığını yitiren kişiler için  kullanılıyormuş.

Hikayesi  Osmanlı dönemindeki  Ahilik Teşkilatı'na dayanıyor.

Osmanlı döneminde esnaf ve sanatkarların bağlı bulunduğu Ahilik Teşkilatı ticaretin yanında sosyal hayatı da düzene sokuyormuş.

Kusurlu mal, malzemeden çalma ve kalitesiz işin önüne geçmek için ilginç bir önlem alınmış. Ustanın  yaptığı  papuçlarda sorun çıkması durumunda taraflar bir araya getirilir , haklılık durumu araştırılırmış .  Eğer esnaf hatalıysa  halk ve yetkili kişiler ayakkabı dükkanının önüne gelerek papucu ibret-i alem için  dama atarlarmış. İmalatçı  hiç bir zaman o ürünü damdan kaldıramazmış.

Halk gelip geçerken dama bakar ve kimin  kusurlu malı  yaptığını görürmüş. Böylece pabuçları dama atılan esnaf maddi kazançtan olur, itibarı zedelenir ve gerçekten pabucu dama atılırmış.

Neyse ki  durumu bildirmek için Osmanlı dönemine dönmeye, Ahilik Teşkilatı aramaya gerek yok. Modern dünyada  iletişim için firmaların müşteri ilişkilerini aramak yeterli .Ben de öyle yaptım.

·         Hanımefendi ayakkabı vucuttaki statik elektiriği topraklamıyor. Ayakkabının tabanı antistatik olmalı. Ayakkabıyı giyemiyorum.Hergün 20-30 kere elektirik çarpıyor.

·         Kalp hastaları ve kalp pili taşıyan kişiler bilmeden bu ayakkabıyı giyerlerse ölüm nedeni olur. Düzeltme yapılmazsa  bu serinin satıştan çekilmesi  gerekir.

Cevap klasik .  Ayakkabıyı giymişsiniz , değiştiremeyiz.

Kardeşim ben onu sormadım ki !!!

Ben ölüm nedeni diyorum karşımdaki  ayakkabıyı giymişsiniz diyor.

Ayakkabıyı giymeden nasıl çarpılayım ?

Yollarda görmüşsünüzdür . Statik elektiriği boşaltmak için yakıt tankerlerine zincir bağlanır. Araç gider,zincir yola sürter elektrik boşalır.

Bende çareyi aynı metodu uygulamakta buldum ve ayakkabıya zincir bağladım. Böyle olunca ayakkabıya isim koymak gerekti .

Güçlü ve sağlam bot  ise Greyder, elektiriği boşaltan ayakkabı ise Tanker.

Ne dersiniz ? Sanıyorum uygun oldu.

Malesef müşteri memnuniyeti konsepti yanlış anlaşılıyor.

Aman müşteri şikayet etmesin !!

Bu zaten olmazsa olmaz  ön şart .

Ürünü en az hata ile yapacaksın .Bu nispeten kolay.

İstersen olur ancak özellikle perakendeye yönelik iş yaparsan hizmette az hata yapmak daha önemli . Bunu sağlamak biraz daha zor.

İnsanı eğitmek , yönetmek ve hizmete kanalize etmek gerçekten emek istiyor.

Her zaman  yüzde yüz başarı gelmiyor.

Ürün kadar hizmette de hata yapma durumu her zaman var.

Müşteri temasında teorik olarak şu bilgi var.

·         Müşteri ürün ve hizmetten memnun kaldıysa bir sonraki satın alma deneyimini aynı marka için kullanıyor.

·         Müşteri ürün , hizmetten memnun kalmadıysa ve şikayetini iletmediyse bir sonraki satın alma deneyimi genelde bir başka marka için oluyor.

·         Müşteri ürün, hizmetten memnun kalmayıp  şikayetini iletirse ve firma sorununu uygun biçimde çözerse müşteri  bir sonraki satın alma tercihini büyük bir oranda  mevcut marka için yapıyor.

Bu teori nedeniyle satın alma ve hizmet sonrası müşteriye ulaşmak çok önemli .

7/24 Çağrı merkezleri kurulması, müşteri ilişkileri birimlerinin kurulma nedeni budur.

·         Müşteriye  ulaşıp memnuniyetini araştırmak ve alternatif oluşturmak  proaktif,

·         Müşterinin size ulaşması ise reaktif temastır.

Ben durumu izah etmeye çalışıyorum üstelik vereceğim geri bilgilenme için para istemiyorum ancak müşteri ilişkileri bu gözle değerlendiremiyor.

Ne yapmak gerekiyor ?

·         Müşteri talebine göre  parasını iade et veya başka alternatif öner.

·         Sorunun nedenini bul. Antistatik taban veya başka çözüm  gerekiyorsa yap.

·         Gerekiyorsa ürünü satıştan çek.

Malesef firma kendine düşeni yapmıyorsa vatandaş olarak görevimizi yapmalıyız ki örnek olsun.

Bu tür ayakkabı özellikle kalp pili olanlara çok zararlı . Elektrik çarpması ölüm nedeni olabilir.

Bunu farkında mıyız? 

İnsanlar yollarda  ölüyorlar . Nedeni kalp krizi deniliyor. Acaba hangi çeşit ayakkabı giymişler, kalp hastalığı varmıydı ? Kalp pili varmıydı diye soran var mı ? Tıp fakültelerinde böyle bir araştırma var mı ?

Hayat bu memlekette çok ucuz. Şimdi ölüm nedenlerini araştırmak için;

·         İstanbul Valiliği’ne

·         Sağlık Bakanlığı’na

·         YÖK’ e

·         Adli Tıp kurumu’na

·         Ticaret Bakanlığı’ na yazı yazacağım .

Devletin bilgi verme zorunluluğu olduğu için istatistiki bilgi mutlaka gelir. Belki bu bilgi bugüne kadar araştırılmamıştır.  Sonuç çıkmasa da  balığın kulağına su kaçırırız .

Yetmez mi ? Hayır yetmez . Savcılığa suç duyurusunda bulunmak gerekecek. İşi sonuçlandırmak gerek. Seni düşünmeyen , sana insan olarak değer vermeyen, üstelik beceremediği işten dolayı para kazanan kuruluşların ticari ve sosyal ceza almasına vesile olmak için . Ahilik Teşkilatı gibi.

Temel dava açmış ve hakim sormuş . Şikayetin nedir ?

Hakim bey bu Temel fıkraları var ya  benimle Fadime’yi ağızlarına dolamışlar. Bizi rezil ediyorlar.  Hepsinden davacıyım.

Kim fıkra diye bizi anlatıyorsa onlardan  tazminat talebim olacak.

Senin adın Temel mi?

Evet, Temel.

İyi de kardeşim  binlerce Temel var. O fıkralar neden senin için anlatılmış olsun ?

Hakim bey, ben çok iyi biliyorum beni kastediyorlar.

Hakim, Temel'i iyice süzdükten sonra şunu söyler;

Temel fıkralarının çoğu belden aşağı. Oysa sana bakıyorum çelimsiz ve yaşını almış bir kişisin. O fıkralar senden çok daha genç, güçlü, kuvvetli ve  çapkın bir Temel için anlatılıyor.

Seninle hiç ilgisi yok. Bu dava düşer.

Hakim bey, madem siz böyle takdir ediyorsunuz mesele yok. Demek tevatürmüş

ben değilmişim.

Evet sen olamazsın, başka Temel'dir onlar. Sana sıra gelene kadaaar.

İyi hoş da Hakim bey, bu dava için ta köyden kalktım buralara kadar geldim.

Boş dönmeyeyim. Hiç değilse o güçlü kuvvetli Temel'den sana bir fıkra anlatayım hakim bey.

Anlat bakalım.

Bizim bu iri kıyım pazulu Temel, hakimlerin karılarına çok düşkünmüş.

Hop, hop, hop... Dur, dur be, ne diyorsun sen..

Ne oldu hakim bey?

Daha ne olacak?  Benim Hakim olduğumu bile bile  'Temel hakim karılarına meraklıymış’ diyorsun. Ağzından çıkanı kulağın işitmiyor galiba!

Rica ederim Hakim bey. Temel fıkrası için karısı güzel binlerce hakim var.    Asliyeci , sulhçu, ağır cezacı  var. Seninkine sıra gelene kadar  daha çoook var.

Karadeniz fıkrasındaki  insanlar gibi bizde abuk sabuk nedenlerden ötürü sıranın bize gelmesini mi bekleyelim ?

Şirketin   vizyon  tarifinin bir yerine  insanı,  diğer yerine de  müşteri memnuniyetini  koyarsan merak etmeyin  uzun vadede zararlı çıkmazsın.

Ufak bir Karadeniz fıkrası daha aklıma geldi.

Of’un fakir bir köyünde insanlar işsizlik nedeniyle çok kişi yurtdışına, İstanbul’a , Ankara’ya gitmişler. Camiye artık kimse yardımcı olmuyor.

İmam durumdan  şikayetçi. Cemaate dert yanar ...

Halımız yok , boyamız  dökülüyor , paramız yok . Ne yapacağız bilmiyorum.

Cemaatten uyanık Of’ lu genç atılır...

Hocam zarar ediysek camiyi kapatalım.

Firma bir seri ayakkabıyı  satmaktan vaz geçerse  belki biraz para kaybeder. Ancak sorunlar, belki de  bilinçsiz ölümler azalır.  Of’lu  genç  gibi davranırsan firmayı kapatmak zorunda kalabilirsin.

Ben bir mücadele içine giriyorum. Farkındalık yaratmak için deneyeceğim.

Nasuh Mahruki'nin dediği gibi;

Belki herkes Everest Dağı’na tırmanamaz ancak herkesin tırmanabileceği bir Everest mutlaka vardır.

SEDAT DURDURUL ANISINA

Yazı yazmayı seviyorum . En önemli nedeni yaşadıklarımızı , bildiklerimi, tecrübelerimizi kayıt altına almaya yarıyor.

Japonlar boş yere yaptığını yaz -  yazdığını yap dememişler. Kayıt altına almazsan unutuluyor.

Dededen toruna , kulaktan kulağa geçen  Anadolu türkülerimiz , destanlarımız vardır.
Bazıları asırlarca yaşayarak şarkı, türkü, hikaye olmuşlar. Bir çoğuda zamana yenilerek unutulmuşlar. Mustafa Sarısözen gibi, Ali Ekber Çiçek gibi önemli müzisyenlerimiz bu türküleri derleyerek TRT  repertuarına katmışlar. Artık bu türküler derleyenin ismiyle ölümsüzleşiyor.

Mustafa Sarısözen’den derlenen Sivas  türküsü.  Sarardım ben sarardım ...
Ali Ekber Çiçek’ten derlenen Erzincan türküsü. Haydar Haydar ...

Eskilerin nevi şahsına münhasır dedikleri insanlarımızı yazarak kayıt altına almak, onları daima hatırlamak adına çok önemli .

Bugün kaybettiğimiz Sedat Durdurul işte böyle bir dostumuzdu .

Nasoto ‘ ya işe girdiğim ilk günlerde çok sevgili  Ortaköy’ lü ağabeyim yedek parça müdürü Metin Akarsu beni bilgisayar bölümüne götürdü . CTOS  sistemlerin çalıştığı , soğutmalı ,genelde fatura basılan bir oda. Müdürü Hasan Rosti ve şefi Sedat Durdurul. Ben nazikçe Deniz, Nil , Seval isimli çalışanların elini sıkmaya başladım. Sedat Durdurul geldi ve ilk tepkisi,

Bu çoluk çocuğu kim işe alıyor. Şirketi ana okuluna çevirdiler !!!

İlk tepkim şaşırmak oldu. Ne diyeceğimi bilemedim. Yeni bir çalışana nasıl bir davranıştı bu ?
Metin ağabey hemen devreye girdi. Kulağıma sakın cevap verme.  Abuk sabuk konuşur ama kalbi pırıl pırıldır dedi . O şokla kendimi odanın dışında buldum.

Günler geçip birbirimizi daha iyi tanıyınca o agresif tutumunun kişisel bir tercihi olduğunu anladım. Hemen hemen çalışanlarının hepsine bu tutumunu sergiliyordu.

Böyle bir genel kabulu ancak pırıl pırıl bir kalbi vardı.

Birlikte olduğumuz zamanlar genelde çekişme ile geçerdi.  Agresif tutumundan mutluluk duyar, beni kızdırmaya bayılırdı . Hala şirkette işe yeni  başlayan  çoluk çocuktum.

Hakemlik yaptığım dönemde beni izleme gelir,mutlaka bir hatamı yakalamaya çalışırdı.
Yine birgün Üsküdar Selimiye’de beni seyretmeye gelmişti.  Maçta hatalı karar vererek bir oyuncuya sarı kart yerine kırmızı kart gösterdim. Hatamı fark ederek oyuncudan özür diledim ve kırmızı kartı iptal ederek sarıya çevirdim. Bir elimde kırmızı kart diğer elimde sarı kart. Hatadan dönmek hakemlik için önemli bir erdemdir ancak  Sedat’a yakalanmıştık bir kere . Aylarca dilinden düşmedik.

Sedat Durdurul’ un sesi oldukça güzeldi. Gittiğimiz yemeklerde benimle bir yarış içersinde olur, Türk müziğini icra etmeye çalışırdı. Bu durumdan en memnun olanlar ise masada bizimle birlikte oturanlardı. Rekabet onların kulaklarına ve kalbine iyi geliyordu.

Ancak hakemlik olayında kaybettiğim prestijimi geri almalı ve Sedat Durdurul’u kızdırmalıydım. Bir yaz gecesi o fırsatı yakaladım ;

İş yerimiz İstinye’de olduğu için Belgrat Ormanı çok yakındı. Bizde çalışan  arkadaşımızın olan Ramazan’ın eşi Orman bölgede çalışıyordu bu nedenle en güzel yerleri bilirdik.  Önceden bazı arkadaşlarımı ormana gönderir hazırlık yaptırırdık.  Gölün üstünde masalar kapatılır , ateşler hazırlanır, ışıklar temin edilir,kasaptan  etler, manavdan yeşillikler alınırdı . Muhteşem bir ortam yaratılırdı.

Mesai bitince doğru ormana giderdik.  Ekipte  kimler vardı kimler. Rahmetli Tayyar Şenyener , rahmetli Sami Kurtul, rahmetli Sedat Durdurul , Metin Akarsu , Engin İzet, Hasan Rosti, Cevat İliriş , Muammer Terzi  bazen Mehmet Tosun , Hüseyin Oktay, Ertunç Akman , Fevzi Ülger,rahmetli Erkan Koca, Bülent Yenli ve ismini sayamadığım daha bir çok kişi .

Yemekler yenir, sohbetler yapılır bazen göbek atılırdı. Sıra şarkı söylemeye gelince Sedat hemen ilk sırayı alıp beni kızdırmaya çalışırdı . Ancak  bu sefer hazırlıklıydım.  İçinde yüzlerce nota bulunan repertuar dosyasını yanımda getirmiştim. Sıra bana gelince şarkıları sıralamaya başladım ve bitirmedim. Nasıl bitsin ? Yüzlerce şarkı . Sedat Durdurul’a bir türlü sıra gelmedi. Sıra gelmeyince kızdı. Kızdıkça içti ve körkütük  sarhoş oldu. O gece yolda yürüyemeyecek hale gelen Sedat ı eve teslim etmek bana düştü .

Bu galibiyet bana yeterdi.

1995 yılında Hasan Rosti ile birlikte emekli oldular.  Belki emekliliği arzu ediyor belki de gelişen IT  teknolojisine ayak uydurmakta zorluk çekiyordu . Birde baş etmesi gereken benim gibi çoluk çocuk takımı vardı .

Son buluşmamızı yaz başında 12 kişilk bir grupla yapmıştık.  Çok sık buluşmadığımız için bazı katılımcılar İstanbul dışından gelmişlerdi. Yemek yiyeceğimiz yer Küçükyalı’daki Kolcuoğlu et lokantısıydı. Telefonla aradı ve yolu sordu. Bostancı’ya minibüsle gel oradan yürürsün , yaz akşamında 2 kilometre yürümek sağlığına iyi gelir demiştim.

Hay demez olaydım. Sen bana  bu kadar yolu  nasıl yürüttün diye üzerime saldırdı. Yapmadığını bırakmadı. Bende araya Mehmet Tosun beyi koyarak saldırıyı savuşturdum .

Sedat öyle her rakıyı içmezdi . İllaki 3 kere imbikten geçmiş rakı olacaktı . Çok güzel bir ortamda yapılan toplantımız bütün katılımcılara neş’e kattı. Çoğumuz için o gece kendisini son görüşümüz  oldu.


Dün gece tesadüf gene aynı yerde yemek yiyorduk . Murat Taşkın telefon edip Ocak ayında toplantıyı tekrarlayalım dedi. Bende Kolcuoğlu’nun sahibi Şenol Kolcuoğlu’na  Ocak ayında eski arkadaşlarla tekrar toplanacağız . Ona göre fiyat ver deyince Okan abi sizin takım çok içiyor. Beni zarara sokma dedi. Bende merak etme anlaşırız dedim.

Ben bir sonraki toplantının hayaliyle uyumaya giderken  gecenin yarısında Muammer Terzi’nin mesajı geldi .

Sedat Durdurul ölmüştü.

Oldukça sağlıklı görünüyordu ama kötü hastalık şans tanımamıştı.
Bana yaşattığı dostluk ve güzel günler için teşekkür ediyorum.
Varsa hakkımı helal ediyorum .
Ümit ederim Sedat da bizden razı olmuştur.
Sert mizacı  Sedat için hep bu şarkıyı hatırlatır.

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir
Gönlümün kıyısına vurur
Aşınan kayalar gibi ruhum
Yorgun, suskun öylece durur

Islak kumlara yazılmış hikayeler
Ummana karışır silinir yavaş yavaş
Her dalga ömrümden bir şeyler koparır
Ağır, ağır sönen gönlüm
Sakin koyları özler
Son kum tanesi olana kadar

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir
Gönlümün kıyısına vurur
Son kum tanesini alana kadar

Ve o deli dalgalar geldi, gönlümüzün kıyısına vurdu. Son anımız gelene kadar.

Seni çok sevdik. Nur içinde yat.