24 Nisan 2012 Salı

FAKİR ÜLKENİN ZENGİN ÇOCUKLARI




Geçenlerde benim de bulunduğum bir toplantıya eski genel müdürümüz, abimiz, ustamız  Macit Akman konuşmacı olarak katıldı. Genç yöneticileri aydınlatan bir konuşma yaparak geçmişle gelecek arasında köprü kurdu.

Macit beyin konuşması bir başka  büyüğümüzün yorumunu aklıma getirdi. Değiştirmeden iletiyorum;


Çalışan her insan birgün köşesine çekilecektir. Gençlerimiz, önlerinde bulunan yaşlı yöneticileri, kendileri için "engel" olarak degil "rehber" olarak görmelidirler.

Bunun içindir ki,üretken olma heyecanlarını  ve verimliliklerini kaybetmemiş  olan ileri yaştaki yöneticilerden daima yararlanma çareleri aranmalıdir.

Gençlere şöyle seslenmek istiyorum !

Bizim " yaşlı kuşagımız, milletimizin mayasıdır ! ‘’  Kültürümüzü, san'atımızı,  siyasal ufkumuzu,  iş dünyamızı ve toplumsal  hayatımızı  gelistirmek ve güzellestirmek istiyorsanız  bu  mayadan yararlanmak zorundasınız .

" Ustalarınıza  sahip olunuz.’’

CAN KIRAÇ

Gerçekten güzel bir yorum.  Kimbilir faydalanılması gereken daha kimler var ?


Bu toplantıda dostlarım neden daha sık yazmadığımı sordular. Yazılarımı okudukları ve beğendikleri anlaşılıyor. Bunun da beni memnun etmesi gerekirken o memnuniyeti kendime göremiyorum.
Malum artık digital fotoğraf elde etmek çok kolay. Cep telefonunun ilgili bölümüne bas , download et tamam. Bunu yapmak kolay da , resimlerimde gördüğüm asık suratıma  ne demeli ? Bu da benim mutsuzluğumun dışa vurumu. Kendimizi mutlu etmek zor.

Aslında bir çok bahanem var. Hangisini sayayım ?
Önce sağlık diyoruz. Yakınlarımızın ve benim sağlığıma dikkat etmemiz gerektiğine inanıyoruz.
Benim biraz , biraz da değil fazla miktarda kilo sorunum  var .
Gerçi anne tarafından Ege’liyiz, yüzümüz genç gözüküyor bu bizi yanıltmasın. Şişmanlık yüzü biraz geriyor o kadar.
Aslında geçen yıl HEDEF 99 diyerek olması gerekeni ortaya  koymuştum ama ulaşamadım . Tamamıyle kendi iradesizliğim.
Askerliği topçu olarak yaptığım için hedef düzeltmeyi  bilirim. Sütre gerisinden deneme atışı yap . Sonra farkı gör, düzelt ve hedefe odaklan . Booom işte budur.

Demek ki hedefi vuramamaktan değil, vazgeçmekten korkmalıyız.

Yılmayacağız. Ölmeden Ölmeyeceğiz.

Panik yapmayalım,  yolu bulmak için tepeye çıkalım. Vizyoner ve metodolojik bakmayı bilelim.

Buluştuğum lise arkadaşım 50 yaşın üstünde olmasına rağmen gayet formdaydı . Nasıl yaptığını  sordum. Emekli oldum ,bekarım, geçici kız arkadaşlarım oluyor, yılda 2-3 kere yurtdışına gidiyorum, sitemin havuzunda 5 gün spor yapıp yüzüyorum, hürüm, mutluyum . Demek ki bu da sağlık için bir reçete.

Zorluk az ,stres az .

Sadettin Kaynak eseri gibi bahar serinliği veriyor.

Ne dert kalır ne hüzün bir sudur akar zaman.

Peki koca koca şirketlerin  sağlam adımlarla ayakta kalmak için yaptığı stratejik plan örneklerini biz neden kendimiz için yapmıyoruz ?

GAP Analizi,

Hayattan ne bekliyoruz ? Şimdi neredeyiz ?

SWOT Analizi,

Mutlu olmak için güçlü yönleriniz , zayıf yönleriniz nelerdir ?   Mutsuz olursanız riskleriniz ne olur?  Mutluluk için fırsatlarınızı görebiliyor musunuz ?

KISS  Diyagramı,

Mutlu olmak istiyorsunuz , bu kararı güçlü bir karar olarak aldınız o zaman
·         Neleri yapmaya devam edeceksiniz  (K)
·         Neleri geliştireceksiniz                     (I)
·         Neleri artık yapmayacaksız              (S)
·         Neleri yapmaya başlayacaksınız.      (S)

İşte bu metotları doğru yapmak hayatta başarı ve mutluluğu beraberinde getiriyor.


Arkadaşlarımdan birisi  iyi eğitim almış,  ancak iş hayatın da  başarılı olamamış.
Çok zeki çocukları var ama onlar da okumuyorlar.
Çok güzel bir eşi var ama mutluluğu yakalayamamış.
Bir çok yeteneği var ancak  tamamına erdiremiyor.
Parası var ancak sağlığı bozuk ,harcamayı beceremiyor.

Demek ki iyi eğitim, yetenek, istemek mutluluk için yeterli olmuyor.

Bu arkadaşım kendine KISS  yapmasın mı ?

Şimdi kendimize bakalım . Kilo vermek mi zor ? Kilo almamak mı ?

Benim de KISS e ihtiyacım var.

Zengin yemek menülerinde açlığı yaşamak veya açlık ülkesinde semirmek her ikisi de mümkün. Önemli olan ne yapacağına karar vermek.

Bazı ülkeler var zengin ama  bazı kişileri fakir.
Bazı ülkeler var fakir ama bazı kişiler zengin.

Hayatım boyunca merak ettim, hangisi iyidir ?

Bakın imajlar nasıl oturmuş.

Ecevit  namuslu, dürüst ancak memleket yokluk içinde.
Memurun işini bildiği, ihale sahiplerin belli olduğu Özal’ın orta direk ülkesi.

Hangisinde yaşamak isterim ? Bu soruyu hep kendime sordum.

Dürüst olmak gerekirse Özal ülkesi bana daha yakın geliyor. En azından birşeyler üretmek.

Rahatı, konforu görünce kimse fakirliği aklına getirmiyor. Kimse fakirliğe dönmeyi  istemiyor.


Temel ile Cemal  farkında olmadan kadın zannederek eve  iki dönme getirmişler. Yatmadan önce dönmeler ;

‘’Söylemedi demeyin biz dönmeyiz.’’
 Temel;
 ‘’ Ha pura bizimdir, istediğunuz kadar kalapilursunuz da ! ’’

Görüyorsunuz bizim uşaklar dönmeyi aklına getirmiyor.

Ben dönmeyi istiyorum ama aklınıza geleni değil. Eski sporcu günlerime , kilosuz sağlıklı günlerime.
Ancak bazıları malesef hayal oldu.Halbuki bir zamanlar ne güzel yerdik . En sevdiğim yiyecek,içecekler ;

·         Arnavut ciğeri
·         Bira
·         Turşu 

Artık bunları yiyemiyorum . Hepsi sağlığıma dokunuyor. Örneğin ne zaman turşu yesem , üzerine bol su içip şişiyoruz . Tuz fiziksel dengemizi bozuyor.  Tuz her  yediğin yemekte doğal olarak var . Öyleyse tuzu, turşuyu keseceksin .

Son yıllarda kitap hatta gazete okumuyorum.
İnancıma göre eğer normal akıl sahibi kişiysen ve de yeterli tecrüben varsa artık fikri üretim yapabilir, katma değer yaratabilirsin. Dışardan kimsenin sana bilgi enjekte etmesine ihtiyacın olmamalı.

Ben okumak yerine yaşamayı tercih ediyorum. Daha kalıcı oluyor. Beni etkileyebilecek dışardan gelecek bilgi bombardımanına izin vermiyorum. Tuzlu  yememek gibi bir şey bu. Bir şeyler üretebiliyorsam, insanlar beni izliyorsa demek ki kendime göre haklıyım.
Bu arada düzenli kitap okuyucularını  ayırıyorum. Onlara sözüm yok , saygım var .
Belki de benim okuma alışkanlığım yok diye kıskanıyorum.

Ama olsun bu yol benim yolum. Sonucuna razıyım.


Hayatında bir değişiklik yapacaksan önce kafanda bitirip , kararlı olacaksın.

Unutmayın,

Taş devri taşlar bittiği için değil ,  kafalar değiştiği için bitti ...





19 Mart 2012 Pazartesi

BELKİ YARIN, BELKİ YARINDAN DA YAKIN







Geçenlerde benden  oldukça genç bir arkadaşımla konuşuyorduk. Laf arasında size imreniyorum ne güzel yıllar yaşamışsınız dedi. Ben bu dünyaya geç gelmişim keşke 30 yıl önce doğsaydım, yaşadığım hayat beni çok mutlu etmiyor diye devam etti.

Gerçekten eski zamanlar daha mı güzeldi ?  İsterseniz eski yıllara kısa bir göz atalım.

Sıkıyönetim var, sokağa çıkamazsın. Sokağa çıkarsan geri gelebilirmisin belli değil.
Liseler,Üniversiteler bir gün açık bir hafta kapalı.  Karşıt görüşlü yakın arkadaşın, akrabanın  sana düşman olma olasılığı var. Her an kör bir kurşuna hedef olabilirsin.
Benzin yok , gaz yok , yağ yok , tüpgaz yok. Kuyruk var
Her gece  elektrik düzenli olarak kesilir. Gaz lambasında ders çalışırsın.
Yerli sigara kalitesiz. Yabancı sigara yok , jean yok , viski yok . Hepsi kaçak geliyor.
Kız arkadaş bulmak çok zor, aileler tutucu. Sen de genelde utangaçsın ,kendine güvensizlik diz boyu.
Hasta olursan sabaha kadar muayene sırası almak  için hastahane  nöbeti tutacaksın.
Polisin eline düşersen yandın. Şubeden çıkamayabilirsin. Garantisi yok.
Devletin diğer kurumları farklı mı ? Rüşvet vermeden ehliyet alacaksın , kurumlardan iş isteyeceksin  bir günde iş bitireceksin !!! 
Geçiniz  hayal bunlar.

Bugün git yarın gel.

İmrenilen, yaşamak istenilen hayat bu mudur ?

Hayır dostlar  istenilen hayat bu olamaz.

Ancak arz olmadığı için talep de otomatik olarak ortadan kalkıyor. İstediğin kadar talep et bulamayacaksın ki !!!!  Cebinde paran olsa dahi istediğin şeyleri yapamayacaksın.

İnsanlar az şey bekleyip azla yetinince yiyeceği  bir tabak hamsinin, istavritin tadına daha fazla varır, hayattan tat alırlardı.

İşte temel fark bu. Beklentilerin karşılanması.

Şimdilerde herşey bol ama alamıyorsun.

Kadın erkek ilişkisi artık çok rahat.
Her çeşit elektronik cihaz  piyasada bol miktarda var.
Araba almak için çalışmak, dolayısı ile önce iş bulmak gerekiyor. Arabayı aldın bu sefer benzin ister.
Kira için para ister.
Genişleyen sosyal hayat için para gerekir. Malum biraz da kızlara hava atacaksın.
Üniversiteye gideceksen iyisini kazanmak kolay değil. Özel Üniversite için para gerekiyor.
Lisan öğreneceksen kursa git, yurtdışına git sonuçta o da ücretsiz değil.
Artık her yerde özel hastahaneler var. Devlete gitmek zor olur diyorsan o alternatif de  senin için mevcut ama para ister.
İş için , aşk için arkadaşlarınla mesajlaşman şart onun için de para gerekir.
Votka da var, cin de var,viski de var, sigara da bol. Ama kimseye ücretsiz  vermiyorlar.

Arz var, teorik istek var ancak satın almak hiç kolay değil . Pratikte talep oluşmuyor.

Talip olmak, malik olmak anlamına gelmiyor. Para olmayınca bu yazdıklarımızın  çoğu yapılamıyor.

Malesef kedinin ciğere baktığı gibi bakıyorsun.

Sahip olamamak  insanlarımızda mutsuzluk oluşturuyor. Özellikle gençlerde psikolojik travma yaşatıyor.

Beklentiyi oluşturmak önemli ancak beklentiyi de bir şekilde karşılamak gerekiyor.

Bazı insanlar günde 5-6 saat telefonla konuşuyorlar. Bizim telefon hikayemiz bile farklıdır.

Manyetolu olanları askerde gördüm ancak  kullanmadım.

PTT’ nin telefonları mahalle ve köylerde  ancak bir tane bulunurdu.Yanında kumbarası olur, konuşmak için kutuya jeton veya para atılırdı. Telefon etmek için sıraya giren insanları görmek çok doğaldı. 

Bizim mahallenin telefonu  muhtarın odasındaydı. Yaşı çoktan sekseni geçmiş İrfan dedemiz paraları toplardı. İlerlemiş yaşına rağmen aktif halini koruyan, sempatik , bilgili , hoş bir insandı. Ömrünün son yıllarında muhtarın yanında çalışmaya başlamıştı. Çok güzel Fransızca konuşur bizde kendisini bıkmadan dinlerdik. Malum o devirde lisan bilir insan sayısı çok azdı.
İrfan dede Birinci Dünya Savaşı’nda İstanbul’u işgal eden Fransız kuvvetlerine çay hizmeti vermiş, bu sayede iyi derecede  Fransızca öğrenmişti. Allah rahmet eylesin, güzel insandı.

Bir süre sonra telefonlar evlere dağıtılmaya başlandı.  Ancak bu sefer de şehirler arası görüşme yapılamazdı . Görüşeceksen santrala yazdıracaksın.

·         Normal
·         Acil
·         Yıldırım

Askerlik yıllarında kullandığımız telefon da santral aracılığıyla bağlantı kurulurdu.Yazdır ve bekle artık ne zaman konuşursan .

Zaten haftada boş bir günün var onuda telefon beklemekle geçirirsin. Olur mu böyle şey demeyin, oluyordu. Eğer ailenle, sevgilinle görüşmeyi becerebilirsen dünyanın en mutlu kişisi olurdun.

Doksanlı yılların başında  Amerika'dan diğer ülkeleri ancak santral vasıtası ile arıyabiliyordun. Nedenini hala çözebilmiş değilim.

İngiltere’de meşhur  kırmızı telefon kulübeleri vardı. Parayı koyarsın İstanbul’daki aileni ararsın. Artık rahatlık devri başlamıştı.

Cep  telefonlarıyla ilk olarak doksanlı yılların ortasında tanıştık. Kocaman Motorola telefonlar bize büyülü gelirdi.

Amerikan filmlerinde hep o vardı. Aktör anteni açar, konuşma kapağını kaldırır , numarayı çevirir.

İlk cep telefonum Siemens S4 oldu. Bu sefer de telefon var ancak ulaşım yoktu. İş için Anadolu’ya gittiğinizde hatlar ancak şehir merkezlerinde kapsama dahil olurdu. Gerçi bu biraz da işimize gelirdi. Patron ulaşamaz, karın ulaşamaz .

Sen istersen ararsın yani belirleyici olan sen olurdun.

Şimdi öyle mi ? Görüntülü telefon, uydu telefon ne istersen var. Nokia’sı ,Samsung’u , Iphone’u  oradan twitter’e , facebook’a bağlantı mesajı geliyor.

·         Çarşıdayım –   Twitter
·         Tuvaletteyim – Facebook . Yuh artık . Görüyorsunuz içimize kadar  girdi.

Bizim dönemimizde  beklentiler hayallerimizle  sınırlıydı şimdi beklentiyi gerçekleştirmek mümkün ancak onun da karşılığı var.

Kim mutlu ? Kim mutsuz ? Hangi devir daha iyi ? Karar veremedim.

Anadolu’da bir inanış vardır. Çocuk doğunca kavak ağacı dikilir. Çocuk evlenme çağına gelince kavak satılır parasıyla düğün yapılır. Benzer uygulamalar Yahudi’ lerde de var. Genelde şehir dışında arazi alınır çocuk büyüyünce arazi kıymetlenir, ister satılır ister yatırım olarak kullanılır.

Siyasette, dinde benzer uygulamalar var. Ancak önce ekecek sonra biçeceksin. Sabırlı olacaksın sonuç almak uzun yıllar hatta asırlar sürebilir.

19. Yüzyılda misyonerlik faaliyetlerini yaymak amaçlı olarak Türkiye’de Amerikan okulları açıldı . Robert Kolej  1863 , Üsküdar Amerikan Koleji 1871, Kayseri Talas Amerikan Koleji   1871,  İzmir Amerikan Koleji 1878 , Merzifon Amerikan Koleji 1886 ,Tarsus Amerikan Koleji 1888 de kuruldu.

Yetişen insanlar ülke siyasetinde etkili ve belirleyici oldular. Robert Kolej mensupları iki başbakan çıkarttık diye gururlanıyorlar.

Gözyaşları yayın yoluyla Amerika'dan bize kadar ulaşan ünlü hocanın okulları da Afrika’da, Türki Cumhuriyetler’de, Uzak Doğu’da benzer faaliyetleri yapıyorlar.

Böyle büyük bir organizasyonu kendileri yapabilirler mi ?  Bu okulların yöneticileri aslında birer maşa mıdır ?  Arkalarında bu kuruluşları kullanarak , doğal kaynakları zengin ülkeleri sömürmek isteyen emperyalist güçler mi var ? Bunun cevabını tarih verecektir.

Türkiye artık gençlerimize  yetmez.  Mutlaka başka dünyalar keşfetmek gerekiyor.

Beklentileri karşılanamayan binlerce  gencin yurtdışına gitmeleri, orada yaşamaları , iş sahibi olmaları ve düzenli iletişimde olmaları ülkeye çok şey kazandırır. Kongo’ya git, Kenya’ya git, Amerika’ya git . Ticareti , siyaseti , işbirliğini Dünya'ya açılan o gençlerle yap.

Temel’e sormuşlar;
 Aptal mı olmak isteysun, güzel olmak mı?
 Aptal demiş bizim Temel.
 Güzellik geçicidur.

Hollanda’lılar, Fransızlar, Amerika’lılar böyle yapıyorlar.  Dünya’ya yayılıyor ve kalıcı olmaya çalışıyorlar.

Olmazsa olmaz şart kaliteyi yakalamaktır. İyi okullarda oku, lisan öğren. Üret , katma değer yarat.

Neyzen Tevfik demiş ki:

Hayat,  çatlak bardaktaki suya benzer,
İçsen de tükenir içmesen de ,
Bu yüzden hayattan tat almaya bak ,
Çünkü yaşasan da bitecek yaşamasan da...

Bu dizeleri kendine şiar edinmiş meşhurlarımız var. Yazılanlara ve duyduklarımıza  göre ;

‎Otomobilleri ile ünlü 60 ‘lı yaşlardaki inşaatçı dostumuzun 20’ li yaşlarda sevgilisi var.

Mali durumu eskisi kadar iyi olmayan  70’ li yaşlardaki  eski sanayicimizin karısı da 20’ li yaşlarda.

60’ lı yaşları çoktan aşmış ünlü spor kulubü  başkanının yeni karısı da ancak 25- 30’ lu yaşlarda .

Yaşı 80 ‘nine dayanmış ünlü gazete patronunun  sevgilisinin yirmili yaşlarda olduğu söyleniyor.

Sosyetede tanınmış bir çok kişinin kendilerinin yarı yaşında hatta daha genç sevgilileri var.


Benim neden sevgilim  yok?  diye üzülmeyin.

Belkide sizin sevgiliniz henüz dünyaya gelmemiştir !!!

Bekletinizi canlı tutun. Sizinde hayalleriniz gerçekleşebilir.

Belki yarın , belki  yarından da yakın.

Önerim;

Dünü , bugünü  bir tarafa bırakın. Yaşamın her anından zevk almaya bakın.

22 Şubat 2012 Çarşamba

KAYBETTİM. HÜKÜMSÜZDÜR.







Her Sonbahar gelişinde sarı sarı yapraklarla , kuru dallar arasında
Sen gelirsin aklıma.


Sonbahar ardından gelen kış, bizi biraz zorladı. Hem doğa hemde manevi konularda zorluklar yaşadık.

Sevdiklerimizin , tanıdıklarımızın arka arkaya gelen vefatları bizi çok üzdü.  Yaşa,mevsime bağlı  olarak yaprak sararmaları Sonbaharda  beklenen ölümleri getirse de henüz bu dünyada görevini tamamlamamış yeşil, genç yaprakların beklenilmeyen şekilde toprağa  düşmesi bizi derinden sarstı.

Malesef artık çok daha fazla cenaze törenlerinde buluşur olduk.

Vefat edenlere Allah’tan rahmet diliyorum. Nur içinde yatsınlar.

Annemin hastalığı da bizi biraz zorladı. Bu nedenle yeni yazı yazmak için zamanım da olmadı keyfim de.

Bu dönemde gazete okuyayım dedim , ancak hangi gazeteyi elime alsam taraflı.

Aşırı dinciler, iktidar yanlıları, muhalefet yanlıları, solcular, sağcılar.

Her kesim yayın organlarını propaganda aracı olarak kullanıyor. Halkın tarafsız haber alma, iyi ile kötüyü ayırma şansı malesef yok.

Son dönemlerde bir yanda İslamcı muhafazakarlar  diğer tarafta  ayrımcılık peşinde koşan bazı Kürt vatandaşlar kendilerine göre konfor alanını  genişletmeye çalışıyorlar.

Ortamı uygun buldular,hep kendilerine göre yontuyorlar. Tarih içinde haklı veya haksız kendileri ile ilgili konuşma imkanı bulamadılar. Şimdi istedikleri gibi tef çalıyorlar.

Aslında demokrasi adına bu durumun kötü bir tarafı yok .Hatta olumlu bir gelişmedir de diyebiliriz. Bu gruplar  talepleri bir tarafa çektikçe balon gibi demokraside genişliyor.

Daralan demokrasi yerine genişleyen demokrasi. Her kesimin ihtiyacını karşılayan demokrasi.

Herkes eteğindeki taşları döksün. Herkes balonu patlatmamaya dikkat ederek doya doya konuşsun.

Merak etmeyin bir süre sonra etekteki taşlar biter. Dökülecek taş kalmayınca su gerçek mecrasında akar.

Önümüz bahar, daha iyi şeyler olacak dileklerimiz var ben çok ümitli değilim. Turizm ve yaş sebze ihracatımız artmazsa yani gelir artışı olmazsa  bizleri bahar ortasında karanlık günler bekliyor.

·         Eve gelen faturalara baktım. Geçen senenin aynı dönemine göre doğalgaz  % 52  elektrik  % 14, su % 57 artmış.  Sakın daha az harcasaydın demeyin. Standartlarda değişim olmadı. Benim gelirim bu oranda artmadığına göre bizide pek aydınlık günler beklemiyor demektir.
·         Yeniyıl itibari ile perakende işlerde daralma sürüyor. Beyaz eşya ve otomotivde geçen seneye göre neredeyse yarı yarıya düşme var. Yakında işten çıkartmalar başlar.
·         Bireysel kredi ve kredi kart borcu 70 Milyar doları buldu.  Dokuz milyon kişinin kredi kart ödeme zorluğu var. Her ailenin toplam aylık gelirinin      % 32 si kredi ödemeye gidiyor.
·         Bu şartlar altında alış verişin azalması, hatta dibe vurması sürpriz değil.
·         Çöken, yok olan orta direk ardında sosyal patlamaları da getirir.

Bu zor şartlar altında insanların psikolojik sendrom yaşayıp ;

Kimliğimi kaybettim hükümsüzdür !!!  demeleri an meselesi olmaz inşallah.

Ekonomik değişimler nisbeten çabuk oluyor ancak sosyal ve kültürel değişimler daha uzun sürüyor. Bu nedenle değişimcilik fikirlerimiz stratejik planlama ve zaman geçirmeden aksiyon almayı gerektiriyor.

Rize’de ‘’uzun evlilliğin sırrı’’ konulu seminerde konuşan 50 yıllık evli Temel diyor ki;

·         Eşime hep iyi davrandım onu hep memnun etmeye çalıştım. En önemlisi 25. Evlilik yıldönümümüzde onu Amerika’ya götürdüm.

·         Peki 50. Yıldönümünüzde ne yapacaksın?

·         Gidip onu geri getireceğim.

Gerçek demokrasi , adalet anlayışı, kültürümüz, tarafsızlığımız, laiklik uygulamaları, bağımsızlık ,özgürlük  bir süre için yaban ellerde  kalmış olabilir.

Artık  birilerinin onu geri getirme zamanı gelmedi mi?

Bu alternatifi bulamazsanız önerim düğün videonuzu tersten oynatın. Yüzükler çıkıyor, karınız salondan geri geri çıkarak arabaya binip gözden kayboluyor.   

Süper değil mi?

Bu da benim mizah anlayışım !!!



2 Şubat 2012 Perşembe

TANKER







Son günlerde kitap hatta gazete bile okumuyorum . İnternet o kadar hayatımıza işledi ki gün içinde gelen yüzlerce elektronik mesaj , sosyal ağlar  başka işler yapılmasına engel oluyor.

İnsanlar neyi okusun ? Onlar da şaşırmış.  En inandıkları yazarın bile yüzlerce rakibi mevcut.

Önüne gelen birşeyler yazıyor. Çevremiz çakma  yazar, şair ,ekonomist , siyasetçi doldu.

Ben de hangi cesaretle kalkıp yazı yazıyorum bilmiyorum !!!  Okunmayacağını bile bile yazmak çok iddialı.

Bana ‘’ Kısa kes Aydın havası olsun, okuyamıyoruz ‘’ diye eleştiri geliyor. Onlar kendilerine göre haklı olabilirler ancak ben kafama göre yazmayı seviyorum.

İnsanlar  yazılarımı okuyor, beğeniyor , kendilerine katkı sağlıyorlar diye göbek mi atayım ? Aslında olumlu tepki almam beni motive ediyor, heyecanlandırıyor.  Yazılarımı beğenmeyen varsa  zaten  ilgilenmiyor.

Okuyan olursa mutlu oluruz , okumayanın da canı sağolsun ne diyeyim.

Greyder isimli bot markası var. Dayanıklı , güçlü imajı vermek için iş makinası ismini  vermişler. Reklamlar güç ve sağlamlık üzerine yapılmış.

Sağlam kışlık bir ayakkabı almak için ismini şimdilik açıklamayacağım oldukça  tanınan  bir  firmaya  gittim.

Satıcı özellikle bir ayakkabı tavsiye etti. Ayakkabı ayağıma uyduğu için düşünmeden satın aldım.

İşyerine yeni aldığım ayakkabıyı giyerek gittim. Görünüşü güzel, rahat bir ayakkabı ancak ilginç bir özelliği var. Çok sık elektrik çarpılmasına neden oluyor. İlk günler çok üzerinde durmadım. Bazı ayakkabılarda benzer durum daha önce de olmuştu ancak bu kadar sık değil.

Ne üretirseniz üretin mutlaka insana katkı vermeli. Dizaynın  ruhunda insana yarar, insana katkı  sağlamak olmalı. İnkar etmeyeyim bu ayakkabı bana enerji sağladı. Devamlı statik elektrik nedeniyle  çarpılma ihtiyacımı karşıladı . İyi ki sizin elektrik ihtiyacınızı karşıladık diye para istemiyorlar.

Bir söz var. ‘’ Pabucu dama atılmak ‘’

Yeni çocuk doğduğunda büyüğünün değeri azaldı anlamında kullanılıyor diye bilirdik.

Aslında modası geçen mal, değerden düşen, saygınlığını yitiren kişiler için  kullanılıyormuş.

Hikayesi  Osmanlı dönemindeki  Ahilik Teşkilatı'na dayanıyor.

Osmanlı döneminde esnaf ve sanatkarların bağlı bulunduğu Ahilik Teşkilatı ticaretin yanında sosyal hayatı da düzene sokuyormuş.

Kusurlu mal, malzemeden çalma ve kalitesiz işin önüne geçmek için ilginç bir önlem alınmış. Ustanın  yaptığı  papuçlarda sorun çıkması durumunda taraflar bir araya getirilir , haklılık durumu araştırılırmış .  Eğer esnaf hatalıysa  halk ve yetkili kişiler ayakkabı dükkanının önüne gelerek papucu ibret-i alem için  dama atarlarmış. İmalatçı  hiç bir
zaman o ürünü damdan kaldıramazmış.

Halk gelip geçerken dama bakar ve kimin  kusurlu malı  yaptığını görürmüş. Böylece pabuçları dama atılan esnaf maddi kazançtan olur, itibarı zedelenir ve gerçekten pabucu dama atılırmış.

Neyse ki  durumu bildirmek için Osmanlı dönemine dönmeye, Ahilik Teşkilatı aramaya gerek yok. Modern dünyada  iletişim için firmaların müşteri ilişkilerini aramak yeterli .Ben de öyle yaptım.

·         Hanımefendi ayakkabı vucuttaki statik elektiriği topraklamıyor. Ayakkabının tabanı antistatik olmalı. Ayakkabıyı giyemiyorum.Hergün 20-30 kere elektirik çarpıyor.
·         Kalp hastaları ve kalp pili taşıyan kişiler bilmeden bu ayakkabıyı giyerlerse ölüm nedeni olur. Düzeltme yapılmazsa  bu serinin satıştan çekilmesi  gerekir.

Cevap klasik .  Ayakkabıyı giymişsiniz , değiştiremeyiz.

Kardeşim ben onu sormadım ki !!!
Ben ölüm nedeni diyorum karşımdaki  ayakkabıyı giymişsiniz diyor.
Ayakkabıyı giymeden nasıl çarpılayım ?

Yollarda görmüşsünüzdür . Statik elektiriği boşaltmak için yakıt tankerlerine zincir bağlanır. Araç gider,zincir yola sürter elektrik boşalır.

Bende çareyi aynı metodu uygulamakta buldum ve ayakkabıya zincir bağladım. Böyle olunca ayakkabıya isim koymak gerekti .

Güçlü ve sağlam bot  ise Greyder, elektiriği boşaltan ayakkabı ise Tanker.

Ne dersiniz ? Sanıyorum uygun oldu.

Malesef müşteri memnuniyeti konsepti yanlış anlaşılıyor.

Aman müşteri şikayet etmesin !!

Bu zaten olmazsa olmaz  ön şart .
Ürünü en az hata ile yapacaksın .Bu nispeten kolay.
İstersen olur ancak özellikle perakendeye yönelik iş yaparsan hizmette az hata yapmak daha önemli . Bunu sağlamak biraz daha zor.
İnsanı eğitmek , yönetmek ve hizmete kanalize etmek gerçekten emek istiyor.
Her zaman  yüzde yüz başarı gelmiyor.
Ürün kadar hizmette de hata yapma durumu her zaman var.

Müşteri temasında teorik olarak şu bilgi var.

·         Müşteri ürün ve hizmetten memnun kaldıysa bir sonraki satın alma deneyimini aynı marka için kullanıyor.
·         Müşteri ürün , hizmetten memnun kalmadıysa ve şikayetini iletmediyse bir sonraki satın alma deneyimi genelde bir başka marka için oluyor.
·         Müşteri ürün, hizmetten memnun kalmayıp  şikayetini iletirse ve firma sorununu uygun biçimde çözerse müşteri  bir sonraki satın alma tercihini büyük bir oranda  mevcut marka için yapıyor.

Bu teori nedeniyle satın alma ve hizmet sonrası müşteriye ulaşmak çok önemli .

7/24 Çağrı merkezleri kurulması, müşteri ilişkileri birimlerinin kurulma nedeni budur.

·         Müşteriye  ulaşıp memnuniyetini araştırmak ve alternatif oluşturmak  proaktif,
·         Müşterinin size ulaşması ise reaktif temastır.

Ben durumu izah etmeye çalışıyorum üstelik vereceğim geri bilgilenme için para istemiyorum ancak müşteri ilişkileri bu gözle değerlendiremiyor.

Ne yapmak gerekiyor ?

·         Müşteri talebine göre  parasını iade et veya başka alternatif öner.
·         Sorunun nedenini bul. Antistatik taban veya başka çözüm  gerekiyorsa yap.
·         Gerekiyorsa ürünü satıştan çek.

Malesef firma kendine düşeni yapmıyorsa vatandaş olarak görevimizi yapmalıyız ki örnek olsun.

Bu tür ayakkabı özellikle kalp pili olanlara çok zararlı . Elektrik çarpması ölüm nedeni olabilir.

Bunu farkında mıyız? 

İnsanlar yollarda  ölüyorlar . Nedeni kalp krizi deniliyor. Acaba hangi çeşit ayakkabı giymişler, kalp hastalığı varmıydı ? Kalp pili varmıydı diye soran var mı ? Tıp fakültelerinde böyle bir araştırma var mı ?

Hayat bu memlekette çok ucuz. Şimdi ölüm nedenlerini araştırmak için;

·         İstanbul Valiliği’ne
·         Sağlık Bakanlığı’na
·         YÖK’ e
·         Adli Tıp kurumu’na
·         Ticaret Bakanlığı’ na yazı yazacağım .

Devletin bilgi verme zorunluluğu olduğu için istatistiki bilgi mutlaka gelir. Belki bu bilgi bugüne kadar araştırılmamıştır.  Sonuç çıkmasa da  balığın kulağına su kaçırırız .

Yetmez mi ? Hayır yetmez . Savcılığa suç duyurusunda bulunmak gerekecek. İşi sonuçlandırmak gerek. Seni düşünmeyen , sana insan olarak değer vermeyen, üstelik beceremediği işten dolayı para kazanan kuruluşların ticari ve sosyal ceza almasına vesile olmak için . Ahilik Teşkilatı gibi.


Temel dava açmış ve hakim sormuş . Şikayetin nedir ?

Hakim bey bu Temel fıkraları var ya  benimle Fadime’yi ağızlarına dolamışlar. Bizi rezil ediyorlar.  Hepsinden davacıyım.

Kim fıkra diye bizi anlatıyorsa onlardan  tazminat talebim olacak.

Senin adın Temel mi?
Evet, Temel.

İyi de kardeşim  binlerce Temel var. O fıkralar neden senin için anlatılmış olsun ?
Hakim bey, ben çok iyi biliyorum beni kastediyorlar.

Hakim, Temel'i iyice süzdükten sonra şunu söyler;

Temel fıkralarının çoğu belden aşağı. Oysa sana bakıyorum çelimsiz ve yaşını almış bir kişisin. O fıkralar senden çok daha genç, güçlü, kuvvetli ve  çapkın bir Temel için anlatılıyor.
Seninle hiç ilgisi yok. Bu dava düşer.
Hakim bey, madem siz böyle takdir ediyorsunuz mesele yok. Demek tevatürmüş
ben değilmişim.

Evet sen olamazsın, başka Temel'dir onlar. Sana sıra gelene kadaaar.
İyi hoş da Hakim bey, bu dava için ta köyden kalktım buralara kadar geldim.
Boş dönmeyeyim. Hiç değilse o güçlü kuvvetli Temel'den sana bir fıkra anlatayım hakim bey.
Anlat bakalım.

Bizim bu iri kıyım pazulu Temel, hakimlerin karılarına çok düşkünmüş.
Hop, hop, hop... Dur, dur be, ne diyorsun sen..
Ne oldu hakim bey?
Daha ne olacak?  Benim Hakim olduğumu bile bile  'Temel hakim karılarına meraklıymış’ diyorsun. Ağzından çıkanı kulağın işitmiyor galiba!

Rica ederim Hakim bey. Temel fıkrası için karısı güzel binlerce hakim var.    Asliyeci , sulhçu, ağır cezacı  var. Seninkine sıra gelene kadar  daha çoook var.

Karadeniz fıkrasındaki  insanlar gibi bizde abuk sabuk nedenlerden ötürü sıranın bize gelmesini mi bekleyelim ?

Şirketin   vizyon  tarifinin bir yerine  insanı,  diğer yerine de  müşteri memnuniyetini  koyarsan merak etmeyin  uzun vadede zararlı çıkmazsın.


Ufak bir Karadeniz fıkrası daha aklıma geldi.

Of’un fakir bir köyünde insanlar işsizlik nedeniyle çok kişi yurtdışına, İstanbul’a , Ankara’ya gitmişler. Camiye artık kimse yardımcı olmuyor.

İmam durumdan  şikayetçi. Cemaate dert yanar ...

Halımız yok , boyamız  dökülüyor , paramız yok . Ne yapacağız bilmiyorum.

Cemaatten uyanık Of’ lu genç atılır...

Hocam zarar ediysek camiyi kapatalım.


Firma bir seri ayakkabıyı  satmaktan vaz geçerse  belki biraz para kaybeder. Ancak sorunlar, belki de  bilinçsiz ölümler azalır.  Of’lu  genç  gibi davranırsan firmayı kapatmak zorunda kalabilirsin.

Ben bir mücadele içine giriyorum. Farkındalık yaratmak için deneyeceğim.
Nasuh Mahruki'nin dediği gibi;
Belki herkes Everest Dağı’na tırmanamaz ancak herkesin tırmanabileceği bir Everest mutlaka vardır.